Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Geplaatst op okt 4, 2014 in Angela Bogaard

Ik ben niet van het stille strand

Ik ben niet van het stille strand
Ik ren, de woeste golven zitten mij op de hielen
De wind waait schuimkopjes ver voor mij uit.
Ik sta stil, turend in de verte waar een groot vrachtschip
een indrukwekkend stipje aan de horizon is.

Wolken stapelen zich op, het wit wordt gevuld met grijs en zwart.
Ik ben niet van het stille strand waar een strakblauwe lucht, beige zandlagen en kabbelende golfjes
schreeuwende zeemeeuwen verwelkomen en waar ze luidruchtig dichterbij komen om de verse kibbeling te bemachtigen.

De gure wind bijt in mijn gezicht
Mijn lippen zoutig, mijn ogen spleetjes
Mijn oren gevuld met een machtig kabaal
De noordwesten wind zuigt de laatste stille resten op
En ik kom thuis in mijn eigen stilte

 

@ angela bogaard

https://www.facebook.com/pages/Dichters-Zonder-Tralies/673224412763933?fref=ts

 

Share This